Παραδείγματα προτάσεων από διεθνή προγράμματα σπουδών

(ενν. οι μαθητές) να βρίσκουν,ερμηνεύουν, επιλέγουν, συνθέτουν, διερευνούν, αναλύουν, οργανώνουν και παρουσιάζουν εκτενείς πληροφορίες (π.χ. να φτιάξουν μία παρουσίαση στο Power Point χρησιμοποιώντας πληροφορίες από μία ποικιλία πηγών, συμπεριλαμβανομένων όσων ανακτήθηκαν μέσω έρευνας σε ηλεκτρονικά ή διαδικτυακά μέσα, εργαλεία αναφοράς και εργαλεία επεξεργασίας δεδομένων), να εξακριβώνουν, ξεκαθαρίζουν, αναπτύσσουν και συνδυάζουν ιδέες (π.χ. συμπλοκή με τη γραφή ως διαδικασία χρησιμοποιώντας τις λειτουργίες τροποποίησης, θέασης, εισαγωγής και διαμόρφωσης ενός επεξεργαστή κειμένων), να αναπτύσσουν και να ξεκαθαρίζουν μηνύματα (π.χ. επιμέλεια του γραπτού τους και τροποποίησή του χρησιμοποιώντας ένα διαδικτυακό ηλεκτρονικό λεξικό ή έναν συμφραστικό πίνακα (concordancer)). Π.Σ. HONG KONG

(ενν. οι μαθητές) να κάνουν βελτιώσεις σε ένα κομμάτι του γραπτού καθώς αυτό εξελίσσεται αναπτύσσοντας τεχνικές διόρθωσης, αλλαγής και κάνοντας αναθεωρήσεις. Π.Σ. ΑΓΓΛΙΑΣ

Χρήση πλάνου, προσχεδίου, διόρθωσης, αναθεώρησης και αυτοαξιολόγησης για τη διαμόρφωση και σύνθεση του γραπτού τους για το καλύτερο αποτέλεσμα. Γίνεται στο χαρτί ή στην οθόνη, χρησιμοποιώντας λεξικά, θησαυρούς ή ορθογράφο. Π.Σ. ΑΓΓΛΙΑΣ

Διαδικασία παραγωγής λόγου: Δημοσίευση / Παρουσίαση: χρησιμοποιούν διαφορετικές τεχνολογίες για να παράγουν, να σχεδιάζουν και να δημοσιεύουν ένα ολοκληρωμένο προϊόν, π.χ. πολιτικές γελοιογραφίες, φυλλάδιο, χρηματιστηριακή ή καταναλωτική ανάλυση. Π.Σ. ΚΟΝΝΕΚΤΙΚΑΤ/ ΗΠΑ

Καθώς μερικοί πολυμεσικοί πόροι λειτουργούν ως ένας ακούραστος δάσκαλος, μερικά λογισμικά, όπως οι επεξεργαστές κειμένου, μπορούν να παρέχουν ακούραστη βοήθεια. Υπάρχουν λογισμικά, όπως π.χ. παιδικοί επεξεργαστές κειμένων, τα οποία βοηθούν τους νεαρούς μαθητές να σχεδιάσουν, να αναθεωρήσουν, να τροποποιήσουν, να επεκτείνουν και να παρουσιάσουν τις γραπτές τους εργασίες χωρίς πολύ προσωπικό κόπο. Διευκολύνουν τις σχεδιαστικές και αναθεωρητικές διαδικασίες της γραφής, καθώς οι μαθητές δεν χρειάζεται να αντιγράφουν τις διάφορες εκδοχές του κειμένου, ενώ επίσης δεν αποθαρρύνονται στο να επιμεληθούν ένα προχειρογραμμένο κείμενο μετά από πολλούς γύρους αναθεωρήσεων. Οι μαθητές επίσης μπορούν να ενθαρρυνθούν να δουλέψουν σε ομάδες για να κοιτάξουν ένα μέρος της δουλειάς τους όλοι μαζί στην οθόνη ενός σταθμού εργασίας (...). Η πρακτική της γραφής ως διαδικασίας διευκολύνεται έτσι πάρα πολύ. Π.Σ. HONG KONG

Process Writing focuses on the development of writing skills through the various steps involved in drafting and redrafting a piece of work. Τeachers need to develop learners’ skills in the various phases of the writing process, viz. pre-writing, drafting,

revising, and editing.

− Pre-writing: Learners are mainly involved in generating and organizing ideas. Strategies that teachers can use to help learners generate ideas include brainstorming, free writing, questioning, role-play, reading, listening, and interviewing. For organizing a piece of writing, learners can be engaged in listing, mind mapping, outlining and identifying the purpose and audience.

− Drafting: Learners focus on getting the content right and leave matters like grammar, punctuation and spelling until later. They can be involved in class or peer conferencing, during which they share ideas about the content and the development of the writing, i.e. the beginning, ending and the relationships between the parts. Examining the text structure of a relevant text type that learners have come across may be useful. Learners will then write their text developing their ideas through sentences and paragraphs, using cohesive devices.

− Revising: The teacher and other learners respond to individual learners’ writing, helping them to rethink, revise, and edit. Individual learners or the group re-read(s) the draft, concentrating on how to convey the content effectively. Learners combine ideas and rearrange their order, add or delete details and substitute words or phrases with more appropriate ones to make the writing clearer.

− Editing: Learners proofread the draft, focusing on grammar, spelling and punctuation. They make necessary changes, using available resources such as dictionaries, word books or glossaries. They can also seek support from the teacher or peers.

− They then write the final draft to present their ideas, using the appropriate format, conventions and language features.

Assessment of learners’ writing skills is on-going during the process of writing. The teacher needs to observe learners’ behaviour and skills, assess progress, and give feedback and suggestions on drafting and revising. Π.Σ. HONG KONG

Ένα παράδειγμα για την αξιοποίηση των ιστολογίων (Blogs: building blogs)

Παράδειγμα με παιχνίδι

Παράδειγμα με διαδραστικό πίνακα

Παραδείγματα από εκπαιδευτική τηλεόραση

http://www.edutv.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1369&Itemid=172

Παράδειγμα με προτεινόμενες δραστηριότητες από διεθνή Π.Σ.

Α) Παράδειγμα από Hong Kong:

Προώθηση της χρήσης των τεχνολογιών της πληροφορίας για αλληλεπιδραστική γλωσσική εκμάθηση: "Η Μέρα της Μητέρας" (1^η τάξη β/θμιας εκπαίδευσης)

Καθώς η Μέρα της Μητέρας πλησιάζει οι μαθητές ενθαρρύνονται να βρουν περισσότερες πληροφορίες για τη γιορτή της και να κάνουν κάτι ιδιαίτερο για τις μητέρες τους.

1. Οι μαθητές διαβάζουν μία ιστορία με τίτλο "Η ιστορία της Μέρας της Μητέρας" στο διαδίκτυο και συμπληρώνουν ένα φύλλο εργασίας.

2. Διαβάζουν μερικές ιστοσελίδες με παραδείγματα ποιημάτων για τη Μέρα της Μητέρας. Με την καθοδήγηση του δασκάλου σχηματίζουν ιδέες σχετικά με τα χαρακτηριστικά αυτών των ποιημάτων. Έπειτα, γράφουν τα δικά τους ποιήματα για τη Μέρα της Μητέρας και σχεδιάζουν ή ψάχνουν στο διαδίκτυο ηλεκτρονικές κάρτες που να ταιριάζουν με τα ποιήματα.

3. Φαντάζονται πως έχουν μία αδερφή που σπουδάζει στις ΗΠΑ. Γράφουν ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε αυτήν, λέγοντάς της τι σχεδιάζουν να αγοράσουν για τη μητέρα τους, τι σχεδιάζουν να κάνουν με τη μητέρα τους τη Μέρα της Μητέρας και γιατί.

4. Διαβάζουν και μοιράζονται το σχέδιο του ηλεκτρονικού τους μηνύματος ανατροφοδοτώντας τους συμμαθητές τους, πριν στείλουν την τελική εκδοχή του μηνύματός τους μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στον δάσκαλο. [CURRICULUM DEVELOPMENT COUNCIL (2002). English Language Education Key Learning Area Curriculum Guide (Primary 1 – Secondary 3). Education Bureau: Hong Kong.]

Β) Παράδειγμα από Hong Kong

«Φιλανθρωπία και αλληλοβοήθεια» (τάξεις 1 και 2 β/θμιας εκπαίδευσης)

1. Οι μαθητές μέσω ιδεοθύελλας σκέφτονται τα όμορφα πράγματα στη ζωή τους και ταυτόχρονα κάποια προβλήματα του κόσμου που τους απασχολούν. Κάνουν προτάσεις επίλυσης μερικών προβλημάτων.

2. Παρακολουθούν ένα video μέσω του οποίου πληροφορούνται για το πώς ένα ζευγάρι εφήβων προσπάθησε να επιφέρει αλλαγές στη ζωή μειονεκτούντων ατόμων στην Αφρική και στην Ινδία.

2. Οι μαθητές συζητούν και αποφασίζουν να κάνουν κάτι για να βοηθήσουν μερικά λιγότερο τυχερά παιδιά στην Κίνα.

3. Παρακολουθούν μία ομιλία ενός εθελοντή που εργάζεται σε μία υπηρεσία κοινωνικών παροχών για να μάθουν για τη δουλειά του καθώς επίσης και για τα παιδιά στην περιοχή Qian Feng της Κίνας, τα οποία στερούνται της παροχής εκπαίδευσης λόγω φτώχειας.

4. Συζητούν και αποφασίζουν την εξεύρεση χρημάτων ως πρόταση επίλυσης του ζητήματος.

5. Γράφουν επιστολές για να ενημερώσουν τα παιδιά από το Qian Feng για τις διαθέσεις τους και την επιθυμία τους να γίνουν φίλοι μαζί τους.

6. Σχεδιάζουν να διατηρήσουν αλληλογραφία κατά τη διάρκεια του project.

7. Σχεδιάζουν και οργανώνουν ένα φιλανθρωπικό παζάρι για να συγκεντρώσουν χρήματα. Έρχονται σε επαφή με μια σειρά δραστηριοτήτων στην αγγλική γλώσσα: α) συντάσσουν ανακοινώσεις για τις πρωινές σχολικές συνελεύσεις και στέλνουν επιστολές σε γονείς, παλιούς μαθητές του σχολείου και εμπορικούς εκπροσώπους για να ζητήσουν δωρεές σε είδη προς πώληση για το παζάρι τους, β) δημιουργούν posters και φυλλάδια για να δημοσιοποιήσουν το γεγονός, σχεδιάζουν και στέλνουν ευχαριστήριες κάρτες σε όσους δώρισαν προϊόντα και παράγουν τα δικά τους αυτοσχέδια προϊόντα προς πώληση, γ) προωθούν τα προϊόντα τους στο παζάρι και καταγράφουν κατά τη διάρκειά του τις πωλήσεις τους, δ) καταγράφουν όλη την εξέλιξη της εργασίας κατά τη διάρκειά της.

8. Συζητούν τα σχέδιά τους για τις δραστηριότητες των γονέων και προωθούν την ενεργό συμμετοχή και εμπλοκή τους.

9. Με την υποστήριξη του διευθυντή επισκέπτονται τα παιδιά στο Qian Feng για να τους δώσουν τα χρήματα και ότι άλλα είδη συγκέντρωσαν.

10. Ως εργασία για το σπίτι οι μαθητές γράφουν ένα κείμενο στο οποίο καταθέτουν την προσωπική τους ανταπόκριση για τη μαθησιακή εμπειρία που αποκόμισαν μέσω του project.

Προέκταση του project: Ως εργασία για το σπίτι οι μαθητές δουλεύουν σε ομάδες 4 ατόμων, πραγματοποιούν μία έρευνα για έναν φιλανθρωπικό οργανισμό αναζητώντας πληροφορίες στο διαδίκτυο, ετοιμάζουν μία παρουσίαση για την τάξη η οποία περιλαμβάνει τις βασικές πληροφορίες για τον οργανισμό, για την εργασία των εθελοντών και τις δικές τους σκέψεις σχετικά με τη ζωή και την αλληλοβοήθεια. [CURRICULUM DEVELOPMENT COUNCIL (2002). English Language Education Key Learning Area Curriculum Guide (Primary 1 – Secondary 3). Education Bureau: Hong Kong।]

Παράδειγμα: Συνέντευξη Μαθήτριας Γ' Γυμνασίου

Ε: [] Θέλω τώρα να προσπαθήσεις να με πας μέσα στην τάξη, να με βάλεις μέσα στην τάξη και στο πώς γίνεται το μάθημα. Θα σου εξηγήσω τι ακριβώς θέλω. Να μου περιγράψεις πώς γίνεται ένα συνηθισμένο μάθημα γλώσσας (..) γενικά. [...]

Μ: Ξεκινάμε (..) ας πούμε (.) βλέποντας τη θεωρία στις προτάσεις που έχουμε ή αν είμαστε στην αρχή της ενότητας, διαβάζουμε τα κείμενα και απαντάμε στις ερωτήσεις

Ε: Τα κείμενα τα διαβάζετε εσείς ή η καθηγήτρια; =

Μ: = Η καθηγήτρια τα διαβάζει.

Ε: Και οι ερωτήσεις που σας κάνει στα κείμενα είναι οι ερωτήσεις που έχει το βιβλίο;

Μ: Ναι, δηλαδή (.) ναι είναι οι ερωτήσεις του βιβλίου και μας λέει όταν θα διαβάζει να προσέχουμε, για να βρούμε την απάντηση.

Ε: Άρα έχετε διαβάσει πιο πριν την ερώτηση;=

Μ:= Ναι, μας διαβάζει την ερώτηση, το κείμενο κι εμείς απαντάμε μετά.

Ε: Δεν σας κάνει επιπλέον ερωτήσεις ή δεν γίνεται κάποια άλλη συζήτηση πάνω στο κείμενο;

Μ: Ε (.) όχι. Και (.) άμα έχουμε έκθεση, ας πούμε, αρχίζουμε κατευθείαν με την έκθεση

Ε: Περίμενε. Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Αν ήσασταν, είπες, στο μέρος των κειμένων, κάνατε αυτά. Αφού τελειώνατε τα κείμενα, στη συνέχεια;

Μ: Ε (..) συνήθως όταν μπαίνουμε: σε μια καινούργια ενότητα, την πρώτη μέρα ασχολούμαστε μόνο με τα κείμενα της ενότητας και (.) για το σπίτι μας βάζει πάλι κάποια ερώτηση από τα κείμενα.(..) Άμα είμαστε στη γραμματική, διαβάζουμε τη γραμματική και γυρνάμε πίσω στα κείμενα, για να κάνουμε κάποιες ασκήσεις.

Ε: Όταν λες διαβάζετε τη γραμματική // εννοείς τις ασκήσεις που έχει

Μ: Τα πινακάκια.// Κάτι πινακάκια που έχει;

Ε: Α, οπότε ξεκινάτε πρώτα διαβάζοντας τους πίνακες, αυτά τα «μαθαίνω ότι» που λέει, αυτά::, εκείνα εκεί. Πάλι διαβάζει η καθηγήτρια τους πίνακες, η ίδια;

Μ: Ε, καμιά φορά αυτούς τους πίνακες τους διαβάζουμε κι εμείς. Λέει «ποιος θέλει να διαβάσει;» // καμιά φορά όμως διαβάζει κι αυτή

Ε: Και αφού διαβάσετε αυτούς τους πίνακες κάνετε τις ασκήσεις μετά που έχει το βιβλίο πάνω στο κείμενο βάσει της θεωρίας που περιέχουν οι πίνακες αυτοί =

Μ: = Ναι (.) και για το σπίτι μας βάζει πάλι κάτι τέτοιο. Μια άσκηση γραμματικής.

Ε: Επειδή αναφέρθηκες πριν και στα κείμενα ότι σας βάζει ασκήσεις και για το σπίτι, το ίδιο μου λες τώρα και για τις ασκήσεις της γραμματικής ή του συντακτικού, το μέρος αυτό. Οι ασκήσεις που σας δίνει είναι του βιβλίου ή είναι δικές της, εκτός βιβλίου; =

Μ: = Του βιβλίου πάντα.

Ε: Ωραία. Τις κάνετε όλες τις ασκήσεις του βιβλίου, στις δύο αυτές ενότητες των κειμένων και της γραμματικής;

Μ: Ε: από τα κείμενα τις περισσότερες τις λέμε στην τάξη. Ε::, τώρα δεν πιστεύω ότι αφήνουμε και πολλές, ας πούμε, αν αφήσουμε κανά δυο τρεις μόνο

Ε: // Ωραία, στο επόμενο μάθημα

Μ: Της γραμματικής δεν τις κάνουμε όλες, κάνουμε ας πούμε τις πιο βασικές (...) Δηλαδή και λόγω χρόνου κιόλας δεν τα κάνουμε όλα. Τις πιο βασικές. Και για το σπίτι δεν μας βάζει πολύ:, μας βάζει δυο τρεις ασκήσεις. Απλά μας λέει για κάποιες ασκήσεις ότι «εντάξει, αυτή δε χρειάζεται να την κάνουμε».

[...]

Ε: Ωραία, περίμενε. Θα φτάσουμε λίγο και σε εκείνο το κομμάτι της έκθεσης. Απλώς, έτσι όπως είναι δομημένο το βιβλίο μετά από τη γραμματική και το συντακτικό, έχει και ένα μέρος που αναφέρεται (.) υπάγεται στα λεξιλογικά // και σε λεξιλογικές σχέσεις

Μ: // Ναι, κι αυτό το κάνουμε.

Ε: συνωνυμίας, μετωνυμίας, υπωνυμίας. Αυτό πώς ακριβώς το κάνετε;

Μ: Ε, όπως ακριβώς κάνουμε και τα προηγούμενα, δηλαδή διαβάζουμε ό,τι έχει, κάνουμε κάποιες ασκήσεις μέσα στην τάξη =

Ε: = Πάλι διαβάζετε ότι έχει σε θεωρία και μετά πηγαίνετε στην άσκηση // ή ξεκινάτε από τις ασκήσεις;

Μ: Πάντα. Πάντοτε πρώτα διαβάζουμε τη θεωρία σε όλα.

Ε: Κατάλαβα.

Μ: Δηλαδή, όλα τα πινακάκια τα έχουμε διαβάσει, μετά κάνουμε κάποιες ασκήσεις κι έχουμε και κάποιες για το σπίτι.

Ε: Πάλι από αυτές του βιβλίου, όχι κάτι επιπλέον;//

Μ: Απ’ αυτές του βιβλίου// ναι

Ε: Ωραία. Και πάλι ίσως κάποιες, όπως αυτές που μου έδειξες, να παραλείπονται;

Μ: Ναι

Ε: Αφού τελειώνει το κομμάτι αυτό με τα λεξιλογικά, στη συνέχεια είναι το κομμάτι της παραγωγής λόγου, είναι η έκθεση που μου έλεγες πριν;

Μ: Α, η έκθεση, ναι.

Ε: Πες μου λίγο γι’ αυτό, πώς το επεξεργάζεστε. Δηλαδή, άμα τελειώσετε τα λεξιλογικά, σας λέει ότι «την επόμενη φορά θα γράψουμε έκθεση»;

Μ: Μας λέει, ναι, «την επόμενη φορά θα γράψουμε έκθεση», μας λέει να διαβάσουμε πολύ καλά όλα τα κείμενα της ενότητας και από το Τετράδιο εργασιών. Ε τώρα να πω κάτι για το Τετράδιο Εργασιών. Το Τετράδιο Εργασιών δεν το χρησιμοποιούμε και πάρα πολύ

Ε: Πότε το χρησιμοποιείτε; =

Μ: = Πολύ σπάνια δηλαδή να κάνουμε κάποιες ασκήσεις μέσα από το Τετράδιο ή να διαβάσουμε κάποιο κείμενο, αλλά γενικώς δεν το χρησιμοποιούμε πολύ. Δηλαδή πιο πολύ διαβάζουμε τα κείμενα από εκεί, όταν είναι να γράψουμε την έκθεση.

[...]

Ε: Τις εκθέσεις σας τις διορθώνει, δηλαδή σας τις δίνει διορθωμένες;

Μ: Ναι.

Ε: Πώς γίνεται η διόρθωση;

Μ: Ε:: δηλαδή τις διαβάζει και γράφει κάποια σχόλια από κάτω και την υπογραφή της. Αυτό.

Ε: Δεν ασχολείστε, δηλαδή, την ώρα του μαθήματος, σε κάποια διδακτική ώρα με διόρθωση εκθέσεων; Μόνο ότι //σας δίνει στο τετράδιο γραμμένο στον καθένα;

Μ: Μας τις δίνει// και καμιά φορά διαβάζει τις καλύτερες μέσα από την τάξη. Γιατί υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα παιδιά που γράφουν πολύ καλές εκθέσεις και συνήθως αυτών των παιδιών διαβάζει. Δηλαδή δυο, τρεις, τέσσερις που γράφουν τις καλύτερες εκθέσεις.

Ε: Κι απλώς γίνεται ανάγνωση;

Μ: Ναι.=

Ε:= Ή γίνεται μετά κάποιος σχολιασμός πάνω σε αυτά;

Μ: Ίσως και κάποιος σχολιασμός, ίσως τους επισημάνει και κάποια λάθη που έχουν κάνει στην έκθεση κι αυτό.

Ε: Ο σχολιασμός αυτός γίνεται από την ίδια ή κι από τους μαθητές;

Μ: Από την ίδια.

[...]

Ε: Θεωρείς πως το γλωσσικό μάθημα είναι χρήσιμο και γιατί; Αν είναι χρήσιμο;

Μ: Ε (..) βασικά πιστεύω ότι στο γλωσσικό μάθημα θα έπρεπε να δίνεται περισσότερο έμφαση στην έκθεση, όπου η έκθεση γενικώς σε όλους τους ανθρώπους θα τους χρειαστεί κάποια στιγμή στη ζωή τους // και δεν θα ‘πρεπε να κάνουμε, ας πούμε, γραμματική. Δηλαδή ποιο το όφελος να κάνουμε τη γραμματική, δεν είναι, ας πούμε, μια ξένη γλώσσα που τώρα τη μαθαίνουμε και πρέπει να ξέρουμε σωστά τη γραμματική. Και τη μαθαίνουμε. Και που τη μαθαίνουμε, τη μαθαίνουμε άσκοπα πιστεύω, δεν μας χρησιμεύει πουθενά. Και το θέμα είναι ότι στη γραμματική και στο συντακτικό, ειδικά φέτος στο συντακτικό, δίνουμε τη μεγαλύτερη βάση και δεν καταλαβαίνω το γιατί. Δεν μας χρησιμεύει κάπου.

Ε: Ενώ αντίθετα θεωρείς ότι είναι χρήσιμο το μάθημα για να μάθει κανείς να γράφει;

Μ: Να γράφει. Γιατί αυτό, το να γράφεις μια σωστή έκθεση παντού θα μας χρειαστεί.

Ε: Δηλαδή που παντού;

Μ: Γενικώς (.) και στο σχολείο (.) ε και γενικώς πιστεύω ότι είναι καλό κάποιος να ξέρει να γράφει μια καλή έκθεση (..). Γενικά και στο σχολείο η έκθεση μετράει πολύ, δηλαδή και στις εξετάσεις πιάνει δέκα βαθμούς, το μισό δηλαδή. Στα άλλα, γραμματική και τέτοια και συντακτικό, ε βάζεις και κανένα ό,τι να ‘ναι και βγαίνει. Αλλά στην έκθεση άμα δεν έχεις τι να γράψεις. Ε και γενικώς πιστεύω ότι ένας άνθρωπος πρέπει να έχει επιχειρήματα και να ξέρει να γράψει σωστά.

[...]

Ε: Εντάξει, ωραία. Λοιπόν, πάμε λίγο σε αυτό που ίσως ξεκίνησες πριν κάποια στιγμή να λες και που σχετίζεται με την προετοιμασία στο σπίτι για το μάθημα. Πώς προετοιμάζεσαι συνήθως; Πόσο χρόνο αφιερώνεις;

Μ: Στο συγκεκριμένο;

Ε:. Ναι. Αφιερώνεις χρόνο;

Μ: Όχι πάνω από δέκα λεπτά στο συγκεκριμένο μάθημα. Δηλαδή ανέκαθεν, εντάξει, εκτός από την πρώτη γυμνασίου που ήταν αυστηρή η καθηγήτρια, που άμα δεν κάναμε κάποια άσκηση φώναζε.

Ε: Οπότε εκεί (.) και εκεί πέρα η προετοιμασία περιλάμβανε αυτό, τις ασκήσεις που σας έδινε;

Μ: Ναι, αλλά εκεί πιστεύω ότι τις κάναμε όλες από φόβο περισσότερο όχι από ενδιαφέρον να τις κάνουμε. (.)_Τώρα απλά ανοίγουμε το βοήθημα και τις κάνουμε. Και όλα τα παιδιά τις κάνουν από το (.) οι περισσότεροι δηλαδή, στην πλειοψηφία, δηλαδή πάνω από δέκα λεπτά δεν αφιερώνεις. Αφιερώνεις χρόνο σε άλλα μαθήματα που έχεις πολλά περισσότερα και όχι τόσο στο μάθημα της γλώσσας.

Ε: Δεν μου λες επειδή μου είπες για βοήθημα, η χρήση του γίνεται σαν (..) με ποιον τρόπο γίνεται η χρήση του; Έχω, ας πούμε, τις πέντε ασκήσεις να κάνω, που μου έχει βάλει η καθηγήτρια, και θα πάρω το βοήθημα να τις κάνω και θα αντιγράψω την απάντηση ή γίνεται με άλλον τρόπο;

Μ: Στο συγκεκριμένο μάθημα, ναι. Εγώ προσωπικά είναι το μόνο μάθημα που απλά ανοίγω το βοήθημα και γράφω χωρίς καν να διαβάσω την εκφώνηση. Είναι δηλαδή το μόνο μάθημα. Σε όλα τα άλλα, έχω το βοήθημα ως βοήθημα, δηλαδή κάνω την άσκηση μόνη μου και απλά χρησιμοποιώ (.) κάποια πράγματα του βοηθήματος ή κάτι που δεν έχω κάνει σωστό να το διορθώσω.

[...]

Παράδειγμα: Διδακτικά εγχειρίδια Β' Γυμνασίου και Β' Λυκείου

παρουσίαση πλήρης

View more presentations from kakarika

Παράδειγμα: Συνέντευξη εκπαιδευτικού

Ε: Μπορείτε να μου περιγράψετε έτσι μια συνηθισμένη διδασκαλία της γλώσσας; Στο σχολείο.

Κ: Ναι. Λοιπόν καταρχάς αρχίζει η ενότητα με το πρώτο εισαγωγικό σημείωμα που είναι ένα κείμενο. Πάνω σ’ αυτό το κείμενο, τώρα είμαστε υποχρεωμένοι να δουλεύουμε ε με βάση  ε το σχεδι, ας το πω έτσι, το σχεδιάγραμμα που θα εξεταστούν κιόλας οι μαθητές. Μας δίνεται λοιπόν ε διαβάζουμε αυτό το κείμενο, το χωρίζουμε σ’ ενότητες, δίνουμε πλαγιότιτλους, ε λέμε το νόημα ή την περίληψη. Προσπαθούμε να μάθουμε στα παιδιά ε να γράφουν περίληψη, δηλαδή να μην χρησιμοποιούν τις ίδιες λέξεις, ας πούμε, τους λέμε, τους περιορίζουμε τον αριθμό, επιμένουμε να μάθουνε επειδή στο λύκειο τους τα ζητάνε αυτά, άρα πρέπει και τα παιδιά να λίγο πολύ να προετοιμάζονται από (τώρα), να βρουν συνώνυμες λέξεις, να τις αντικαταστήσουν που θα αποδώσουν όμως περίπου το νόημα του κειμένου, να γράψουν την περίληψη, απαντάνε στις ερωτήσεις που έχει από κάτω το από κάτω το κείμενο και μετά περνάμε στο γραμματικό και το συντακτικό μέρος, το οποίο γραμματικό τώρα και συντακτικό μέρος ε διαβάζουμε μέσα στο βιβλίο, κάνουμε όλες τις ασκήσεις, προσπαθούμε να τις κάνουμε όλες τις βιβλ, τις ασκήσεις, εγώ δηλαδή δεν, θα μου πεις ότι και γιατί τι σε πειράζει, εντάξει ότι θέλει μπορεί να κάνει ένας καθηγητής όμως εγώ, όταν το υπουργείο μού δίνει αυτό το βιβλίο, εγώ θεωρώ, ας πούμε ότι πρέπει να στηριχτώ σ’ αυτό το βιβλίο και να το κάνω κι επειδή ξέρεις πολλές φορές οι γονείς λένε ε: « Αυτό δεν το κάνατε όμως αυτή την άσκηση» ή δεν ας πούμε «το παιδί δεν το ήξερε» και τα λοιπά, προσπαθούμε να εξαντλήσουμε όλες τις ασκήσεις αυτές, οι οποίες πολλές φορές είναι κουραστικές κι επιπλέον δίνουμε και τις δικές μας ασκήσεις. Εγώ δηλαδή τουλάχιστον κάνω όλες τις ασκήσεις που έχει μέσα το βιβλίο αυτό. Κάνουμε λοιπόν αυτές τις ασκήσεις και μετά, φυσικά αυτό γίνεται σε τρία μαθήματα, σ’ ένα μάθημα δεν βγαίνει, ίσως και τέσσερα μαθήματα θα χρειαστούν, ανάλογα με την ενότητα πόσο μεγάλη είναι. Μετά περνάμε στο ε στο σε διάφορα και τα σχήματα λόγου αν υπάρχουν μέσα στη γλώσσα και μετά περνάμε στο λεξιλόγιο. Στο λεξιλόγιο διαβάζουμε μία μία τις λέξεις, δίνω την ερμηνεία, γιατί πολλές λέξεις τα παιδιά δεν το ξέρουνε και σημειώνουνε δίπλα τι σημαίνει, κάνουμε τις ασκήσεις πάλι που έχει πίσω το βιβλίο κι εγώ συμπληρωματικά αυτό που μπο που κάνω συνήθως όταν δίνω την ερμηνεία της λέξης τους λέω ,ας πούμε κι ένα παράδειγμα για να το καταλάβουν και τους βάζω σαν επιπλέον άσκηση στο λεξιλόγιο πέρα απ’ αυτά που ζητάνε τα βιβλία, να μου κάνουν προτάσεις με τις με το λεξιλόγιο τους, ας πούμε, που χρησιμοποιούμε. Και μετά περνάμε στα κείμενα, στο τελευταίο μέρος της γλώσσας όπου εκεί στα κείμενα ε τα διαβάζουμε, όχι όλα, είναι αδύνατον να τα διαβάσουμε όλα, εγώ ήδη τα ‘χω ρίξει μια ματιά στο σπίτι ε να, διαβλέπω ποια νομίζω ότι μπορούμε να συζητήσουμε, γιατί μετά τα παιδιά θα γράψουν κι έκθεση συνήθως σ’ ένα παρεμφερές θέμα//

Ε: //Χμ//

Κ: //Ναι, από τα κείμενα αυτά. Συζητάμε, λέμε τις απόψεις μας, λένε κι αυτά τις δικές τους απόψεις και στο τέλος γράφουν καμιά εκθεσούλα μέσα, γιατί δίνονται μέσα στο βιβλίο έτσι τέτοιου είδους είτε σε μία είτε σε δύο παραγράφους ή και σε περισσότερες και στο τέλος γράφουν μία έκθεση. Αυτό γίνεται στη Νεοελληνική γλώσσα. Τώρα στα Νεοελληνικά κείμενα ε// 

Ε: // Όχι, ας μείνουμε στη στη Γλώσσα. Αυτές οι ασκήσεις γίνονται την ώρα του μαθήματος ή γίνονται ως εργασίες στο σπίτι; Οι επιπλέον αυτές που τους δίνετε εσείς.

Κ: Ε εγώ συνήθως φροντίζω τις ασκήσεις του βιβλίου τις περισσότερες να τις κάνω μέσα στην ώρα του μαθήματος και φροντίζω να δίνω κάτι παραπάνω στο σπίτι από τις φωτοτυπίες τις δικές μου να δουλέψουν τα παιδιά, γιατί τα περισσότερα

Ε: τις έχουν λυμένες

Κ: ενδεχομένως έχουν//

Ε: //Λυσάρια//

Κ: //Ναι λυσάρια έχουν, ξέρω γω, βιβλία, βοηθήματα και σίγουρα ανατρέχουν εκεί πέρα. Εξάλλου φαίνεται κι όταν περνάω και κάνω έλεγχο στα τετράδια, από την έκφραση που έχουν, ας πούμε, στην απάντησή τους καταλαβαίνεις ότι αυτό δεν είναι δικό διότι ένας φιλόλογος που κάνει οχτώ και εννιά ώρες μέσα στην τάξη ξέρει πολύ καλά πώς εκφράζεται ο μαθητής, ποιες είναι οι σκέψεις του, πώς μπορεί, ας πούμε, να αναπτύξει ένα θέμα επομένως μόλις βλέπεις μια έκφραση, λες αυτή δεν είναι δικιά του, άρα την έχει αντιγράψει, χώρια που βλέπεις ότι αντιγράφει το ένα από το άλλο, δηλαδή με μια ματιά, δεν χρειάζεται να καθίσεις να κάνεις έλεγχο εξονυχιστικό, ας πούμε, φαίνεται αυτό. Συνήθως δηλαδή με δικές μου στο λεξιλόγιο φροντίζω να το αυτό επιμένω να τους δίνω λέξεις να μου γράφουν προτάσεις ή ξέρω γω καμιά μικρή παράγραφο και τα λοιπά. 

Ε: Χμ. Ε πώς νομίζετε ότι είναι καλύτερο να διδάξουμε τη γλώσσα στους μαθητές; Εσείς δηλαδή η δική σας φιλοσοφία ποια είναι;

Κ: =Κοιτάξτε να δείτε έτσι όπως είναι το βιβλίο δηλαδή που έχει, ας πούμε το λεξιλόγιο, πολύ σωστά υπάρχει ας πούμε το λεξιλόγιο, γιατί όντως υπάρχουν λέξεις που τα παιδιά δεν τις ξέρουν κι ίσως ούτε κι εγώ θα τις έλεγα ποτέ, ας πούμε. Ε καλώς γίνεται. Εμένα η διαφωνία μου είναι μόνο σε ότι αφορά το συντακτικό και τη γραμματική. Δηλαδή θεωρώ ότι έχουμε να κάνουμε τρεις ώρες γλώσσα. Προτιμώ μία ώρα να είναι αποκλειστικά γλω  μία ώρα γραμματική και να έχω το βιβλίο της γραμματικής μπροστά μου. Όχι συμπληρωματικά το βιβλίο της γραμματικής. Και δε γίνεται να τα κάνουμε όλα, δηλαδή να το ‘χουμε και το ένα και μετά να τους λέω : «Ανοίξτε, παιδιά, εκεί στη γραμματική να το δούμε». Όχι, θέλω να ‘χω το βιβλίο της γραμματικής, όπου το βιβλίο αυτό της γραμματικής θα έχει και ασκήσεις και αποκλειστικά θα κάνει τις ασκήσεις αυτού του κεφαλαίου του οποίου θα παραδώσω. Εγώ νομίζω ότι μόνο έτσι μπορείς, δηλαδή κι εγώ θυμάμαι από μαθήτρια τώρα τη γραμματική , το συντακτικό, χώρια που ξέρετε πολλά παιδιά είναι κι οπτικοί τύποι. Και λένε: «Πού είναι αυτό, κυρία, τώρα; Πού θα το ψάξουμε να το βρούμε;» ας πούμε και τα λοιπά, ενώ ας πούμε εγώ θυμάμαι τη γραμματική πως ήταν, τα ουσιαστικά όταν τα κάναμε ξέρω γω, ε πού υπήρχαν ας πούμε στ’ αρχαία τα πάθη, τα φωνήεντα όλα αυτά,  α δηλαδή και τις σελίδες θυμάμαι. Να σκεφτείτε ότι στην ιστορία καμιά φορά, για να δείτε ότι μερικά πράγματα πώς εντυπώνονται στα παιδιά, ας πούμε στην ιστορία λένε κυρία: «Τι θέλετε;» και τους λέμε: «Αυτό το κομματάκι που είναι στην αριστερή σελίδα και τελειώνει επάνω», «Α!», δηλαδή βλέπετε ότι το παιδί είναι και οπτικός τύπος, δηλαδή κάποια φαινόμενα τα ξέρει που βρίσκονται στη σελίδα και βοηθιέται. Εγώ αυτό μόνο αυτήν την ένσταση έχω για τη γραμματική και το συντακτικό, ότι πρέπει να είναι αποκλειστικές ώρες, με το βιβλίο της γραμματικής και του συντακτικού. Όχι να το χρησιμοποιούμε βοηθητικά. Να είναι το μό το βιβλίο//

Ε: //Ουσιαστικό μέλος//

Κ: //Ναι, αυτό.

Ε: Ε//

Κ: //Και να ανα κι αν θέλουν μετά σε εκείνο το βιβλίο που είναι το κείμενο και το λεξιλόγιο να έχουν κάποιες ασκήσεις. Ορίστε κάπου ούτε καν να υπήρχε και η θεωρία, γιατί να υπήρχε η θεωρία ή ας πούμε, και η οποία θεωρία είναι μισή, είναι τα λίγα, γιατί λέει σε παραπέμπει στη στο συντακτικό και στη γραμματική. Δηλαδή το παιδί έχουμε τώρα το βιβλίο, μιλάω εγώ τώρα για τις προτάσεις, μιλάω τ’ άλλα και λέει: «Δες σελίδα τάδε συντακτικού». Ναι, αλλά το παιδί δεν κουβαλάει κάθε μέρα και είναι και το θεωρώ απαράδεκτο να ζητάνε από τα παιδιά να κουβαλάνε και τη γραμματική και το συντακτικό. Διανοείστε εσείς τι είναι να κουβαλάνε στην τσάντα τους; Εγώ τα λυπάμαι όλα. Δηλαδή ένα μάθημα να είναι τρία βιβλία; // Να κουβαλάνε